Płynną łzy. Spływają po policzkach. Coraz niżej i niżej. W końcu odrywają się od twarzy i nikną. Zostawiają za sobą smugi tuszu, jedyny ślad ,że były... choć może nie jedyny... Jeszcze oczy czerwone, zapuchnięte i czarna kropelka bólu na białej bluzce - tam gdzie serce...

Jesteś dla mnie Słońcem, którego promień co rano głaszcze mnie po policzku. Jesteś Wodą, która zmywa ze mnie troski dnia powszedniego. Jesteś Powietrzem, które zabiera mnie w podniebne miraże. Jesteś dla mnie Ziemią która poraża pięknem. Jesteś Ogniem , który spala mój egoizm. Jesteś mną , bo ja jestem Tobą.       Karolina Podolak